Şimdi ben gideceğim.
Hani ‘ayrıyız’ ama seviyoruz ya birbirimizi, hani yol boyu dönemeç olmamasına rağmen söylüyoruz ya sevgimizi, hani arada bir buluşup el ele tutuşuyoruz ya ağlamaklı gözlerle, hani içimizden küfrederek ağlıyoruz ya..
İşte biz, o dahilliğin en koyu noktasındayız. Ayrıyız. Aşığız.
Yaa işte sevgili Minik Kuş, Ayrılık mıydı istediğin. Al işte ayrılık sana! Ben istemedim. Ama, al işte bana da!