uyducu64

Hani insan umutlarini içinde büyütür. Kendimiz büyüdükçe umutlarimiz, hayallerimizde bizlerle birlikte büyürler. Ve her geçen gün daha fazlasini isteriz. Daha mükemmelini arzulariz. Tüm insanlarin oldugu gibi bende mükemmelliyetçiyim. Bir sey olacaksa eger en iyi, en iyisi olmali. Yapilacaksa elimizden gelenin en iyisi yapilmali. Yapamayacaksam hiç baslamamayi tercih ederim. Islerimi ve hayallerimi zamana birakmayi istemem. Ya o anda olmali yada hiç olmamali. Ama öyle zamanlar geliyor ki elimizde olmadan zamana ve olaylarin akisina birakmak zorunda kaliyoruz çogu hayallerimizi.

Ve kimseye anlatamamanin buruklugu içimizde.

O fidandan baska kimsenin haberi yok. Bilmiyor hiç kimse farkinda degil içimizdeki fidanlarin. Ve biz sabirla tek basimiza onu büyütmeye, yesertmeye çalisiyoruz. Yalniziz ve tek basinayiz. Evet kimse farkinda degil. Farkinda olsalar bile ne yapabilecekler ki? Baskalarinin yapabilecegi hiç ama hiç bir sey yok. Çünkü kendimize has bir umuttur yasattigimiz yada yasatmaya çalistigimiz. Ama yinede birileriyle paylasmayi isteriz. Ortak olmalarini, anlamalarini bekleriz. Bu umutlarimizi yikmalarini degil eklemeler yapmasini bekleriz. Fidanimiza verdigimiz suda en azindan bir damla katkisinin olmasini arzulariz. Paylasmak isteriz tüm güzelligimizi. Kendimizi benligimizi......

Iste onu arariz hayatimiz boyunca. Bize destek çikacak yarenimizi. Bazilarimiz parklarda arar. Bazilarimiz sokakta, sinemada, çarsida, barda. Ama ben asla ve asla los i***li bodrum katlarinda, içkilerin su gibi aktigi insan oglunun tüm pisliklerinin bir araya geldigi ve tüm pisliklerini sergiledigi cafcafli yerlerde de aramadim. Ama yine de hepimiz kendimizi yakistirabildigimiz her ortamda; dertlerimizi paylasacagimiz, beraber gülecegimiz, beraber aglayacagimiz, sorunlara çözümleri, çözümlere katkilari birlikte yapabilecegimiz kisiyi arariz. Gerektiginde sirdasimiz, gerektiginde kardesimiz, gerektiginde bir büyügümüz gerektiginde düsmanimiz olacak sevgiliyi. Kim buldu acaba böyle birini bu güne kadar?


Ben buldum. Veya buldugumu sanmistim. Bir bahçe düsünün. Içinde aradiginiz ve dogada yetisen her türlü çiçek var. Ama çiçeklerin en degerlisi, en görkemlisi ek***. Gül ek***. Onsuz çiçek bahçesi olabilir mi hiç? Gülü ariyorsunuz durmadan ama yok. Yilmadan yillarca gülün pesinden kosuyorsunuz. Ona ulasincaya kadar geçen zaman içinde diger çiçeklerde teselli bulmaya çalissan ise de onun yerini tutmayacagini biliyorsun.

Ve o gül için her seyini vermeye hazirsin. Her seyinden vazgeçmeye. Sahip oldugun her seyden... Tüm çiçek bahçesini feda etmeye hazirsin. Ve nihayetinde onu uzaktan görüyorsun. Büyüsüne kapiliyor ve bir anda hayallerin evrim geçirmeye basliyor. Artik gülü resmen hayal olmaktan çikarmis onu bulmustun. Simdi sira ona dokunmakta, onu koklamakta. Ve adim adim on dogru gidiyorsun. Büyüsüne kapiliyor, inanamiyorsun. Doyasiya koklamak istiyorsun. Ve ona dogru yürürken artik onsuz zamanda teselli buldugun çiçeklerin üzerine basarak ilerliyorsun. Hiç bir seyi gözün görmez oluyor. Sanki ona giden yolda her sey mukaddesmis gibicesine. Her sey sevapmis gibicesine...

Artik tutamiyorsun kendini her seyden soyutlayarak onun yaninda buluyorsun kendini. O koskoca bahçede binlerce, milyonlarca çiçegin sanki varligindan bihabermis gibicesine orada sadece sen ve o...... Fakat gül diyor ki: hey ne oluyor sende kim oluyorsun. Tamam sen iyi birisin ama birbirimize göre degiliz. Dedigi anda dünya basiniza yikilmaz mi? Her seyinizi geçmise atmisken o sizden uzakta ama çoook uzakta belki fiziken ve madden degil ama ruhen çok uzaklarda.... olmuyor... geriye dönüp bakiyorsunuz herkes sizden uzaklasmis.

Ama olsun diyorsun. En azindan tertemiz, dünyanin en tatli, en sevecen varligini tanimanin bir huzuru doluyor içine. O her ne kadar senden uzak kalirsa kalsin kalbinin onunla, düsüncelerin onunla ve dualarin ona....

Ettigin her duanin içinde onun ismini zikretmek, onun sagligi, mutlulugu ve saadeti için Allaha yalvarmak. Bunu o bilmese de hissettigini biliyorsun. Kendini sana geri dönmeyecegini bile bile ona adiyorsun. Bekletilmekten degil, gelmeyisinden degil mutsuz olmasindan endise ediyorsun.

Ve düsünceler alip götürüyor seni soguk duvarlarin arkasina. Artik eskisi gibide olamayacagini biliyorsun. Eskiden her gece daldan dala atlamaktan yorgun düser dallari keserdin. Her gün bir çiçek koklamaktan ***ilir çiçeklerin yapraklarini koparirdin. Ama ya simdi? Artik atlamak için ne dal istiyorsun koklamak için ne bir çiçek. Sadece onun hayaliyle yasiyorsun. Ve düsüncelerinde hep o. Planlarin onsuz olmuyor. Yazdigin her sey o. Sevgin, sehvetin, nefretin, huzurun, huzursuzlugun, askin gözün, parmaklarin... Her ne kadar kabullenmek istemesen de o senin her seyin oluyor. Diger bir degisle her seyinle onun oluyorsun.

Neydi beni ona esir eden? Neydi bu güç? Bu gücün adi neydi? Yüzünü solmus fotograflarda gördügüm güzel? Neydi? Esrarengizligimi? Belki de kolay teslim olmayisidir. Kim bilir?

Bir düsünün yolda giderken bir elma agaci görüyorsunuz. Yerlerde sayisiz elma. Hepside temiz ve taze. Ama gözünüz agaçtakilerde. Ve agaçtan gözünüze bir elmayi kestiriyorsunuz. Fakat öyle bir elma ki ulasilmasi en güç yerde. Iste önemli olan o elmaya ulasabilmek. Zoru basarabilmek. Degilse yerdekine herkes kolayca ulasabilir. O agaçtakinin asaletine hayran kalmiyor muyuz?

O günü bekliyorsun yillarca arayip bulmakla geçirdim zamanimi diyorsun birazda beklemekle geçsin ne olacak sanki diyerek bir çocuk gibi kendini avutuyorsun... pekala ama neydi onu sana kavusturmayan güç? Bu bilemedigin, bilmek ve ögrenmek istemedigin güce karsi savas açma cesareti bile yok ama bekliyorsun. Sadece bekliyorsun. Gülünün biraz daha olgunlasmasini, daha saglikli düsünmesini ve planlarini günlük degil ileriye dönük düsünceler içerisine girmesini bekliyorsun. Bekliyorsun günlük zevklerin tadina varip artik ***ilmasini bekliyorsun. Ve onun gerçek sevgiyi aramaya baslayacagi günü bekliyorsun. Büyük bir sabirla. Adam gibi. Efendice. ....yilmadan......

Sen onun nesine tutuldun Allah askina? Bir düsün nesine....hangi birini sayacaksin ki burada ........

Ne mutlu oldugu gibi görünebilenlere....
Ne mutlu sevgisini iade edebilenlere.....
Ne mutlu bu sevgiyi hakedene.....
Ne mutlu yalansiz, riyasiz, dürüstçe “SENI SEVIYORUM” diyebilenlere...
Ne mutlu yilmadan onu arayanlara....
Ne mutlu hayatini ona adayanlara.....
Ne mutlu bana...
Ne mutlu sana..
Ne mutlu bizlere....

Temeli saglam atilan bir binayi ne yikabilir?
Ne mutlu iliskilerini saglam temel üzerine kuranlara.....


Ne yazik çikar gözetenlere, riyakarlara, yalancilara, serefsiz a***lara, sahte sevgilere...........

Unutma seni bekliyorum INCI TANEM....

Unutma bu gönül seni istiyor.....


Ve SENI SEVIYORUM çünkü sen benim sevgime layiksin diyorum...


Inci tanem nihayet seni buldum.Ve ben hala bu sevgiye susamis gönüllerde seni bekliyorum. Senin getirdigin sevgini bir anda kana kana degil bir ömür boyu yudum yudum içmek için bekliyorum.

UNUTMA SEN HER ZAMAN HER SEYIN EN IYISINE LAYIKSIN

ressamprens

her iyi insan herşeyin en iyisine layıktır..benim aşkımın olduğu gibi.....saolasın

orochi

ben sadece eline sağlık diyeciğim kardeş yanlış anlama şu an sevgilim yokta ne diim bende bilmiyom

saygılar....