uyducu64

Abdülhamid Han’ın hamiyeti

--------------------------------------------------------------------------------

Sultan II. Abdülhamid’in uzun yıllar mabeyn kâtipliğini yapmış Tahsin Paşa, hatıralarında anlatıyor:
Bir akşamdı. Mabeyne nöbetçi olarak ben kalmıştım. Gelen mektup, telgraf, rapor ve tezkerelerin listesini tertipleyip huzura çıkmak üzereyken bir telgraf geldi. İstanbul Laleli Postanesi memurlarından biri, Yıldız Sarayı’na çektiği bu telgrafta, karısının o gece doğum yapacağını, doğumun çok zor olacağına dair doktorlar tarafından dikkat işareti verildiğini, elinde hiçbir vasıta bulunmadığı ve Merhamet-i şâhâneye sığındığını bildiriyordu. Bu telgrafa kıymet vermedim ve listeye almadım. Huzurda Padişah, adet icabı her şeyi ayrı ayrı gözden geçirdikten sonra ilave etti:

- Başka bir şey var mı?

Telgrafı söyledim ve arza değmeyeceğini düşünerek listeye almadığımı arz ettim. Hiddetli bir ses tonuyla emir buyurdular:

-Hemen getiriniz!

Getirdim. Dikkatle okudu ve derhal mütehassıs bir tabip ve bir yaverle Laleli’ye giderek doğumu kontrol altına almamızı ferman etti.

Gittik ve işimizi bitirip sabaha karşı döndük. Bir de ne görelim? Hünkâr, bahçe üzerindeki odasında, ışıkları açık, cama vurarak bizi çağırmıyor mu? Sabaha kadar uyumayıp bizi beklediğini anladık. Neticeyi sordu. Doğumun zor olduğunu, fakat Allah’ın izniyle yapılan müdahale sonucu kadının kurtulduğunu, çocuğa ‘Abdülhamid’ isminin verildiğini, ‘ihsan-ı şâhânenin’ de aile reisine verildiğini ve adamın ağlayarak ömür ve devletlerine dua ettiğini anlattım. Bizi ayakta dinledi, sadece rahatladığını gösteren bir ‘Oh!’ çekti ve sabah namazına durdu.